Bekentenis van een interieurontwerper: ik heb al tien jaar een dupe in huis.​

Wat zeg jij nou? Een dupe? Ik moest eerlijk gezegd ook even googelen wat dat woord betekende. Blijkt het een hip woord te zijn voor wat ik gewoon een kopie noem. Namaak klinkt als diefstal, een dupe klinkt als een slimme vondst en het inmiddels zo hip dat mensen er online mee pronken.

Dus goed, ik heb een dupe. Dat zeg ik er maar meteen bij, voordat je denkt dat ik zo’n ontwerper ben die alleen dure dingen heeft, maar ik weet wel waar jij op moet letten en welke vraag je jezelf moet stellen.

Hoe kan interieur item nou zo goedkoop zijn?

Wat voor dupe ik heb? Het is een kopie van een pidestall van Woud. Een bloempot, voor de duidelijkheid ;). Het origineel vind ik prachtig, maar we hadden net ons eerste huis gekocht. Ik was drieëntwintig, net uit de studiebanken, met meer studieschuld dan geld op de rekening. We gingen van zestig naar honderdveertig vierkante meter, met zo weinig spullen dat de hele verhuizing in twee uur klaar was. En toch wilde ik er meteen wonen alsof het af was, ook al stond de helft nog leeg.

Dus toen ik deze bloempot in de winkel zag staan, werd ik helemaal enthousiast. Maar tien seconde werd ik achterdochtig. Want Woud wordt helemaal niet bij de Kwantum verkocht, en hoe kon dit dan zo goedkoop zijn?

Wat ik dan doe als interieurontwerper?

Ik deed wat ik altijd doe. Ik ging goed kijken. Naar het materiaal, naar de afwerking. En wat bleek: de meeste hadden scheve pootjes. De een wiebelde, de ander stond een centimeter uit het lood. Ik ben ze allemaal langsgegaan tot ik die ene vond die aan mijn eisen voldeed.

Ondertussen liep er een vrouw langs die er zonder te kijken eentje uit het schap trok. Binnen een seconde. En ik kon alleen maar denken: die van jou heeft scheve poten. Dat wil je toch niet?

Dat is het hele punt. Iedereen kan tegenwoordig een dupe scoren. Zien welke deugt, dat is een ander verhaal. En daar leg ik de lat hoog, voor mezelf en net zo goed voor mijn klanten. Waar een ander allang tevreden is, ben ik dat nog niet. Wat wiebelt, scheef staat of na een jaar uit elkaar valt, komt bij mij niet in huis. Ook niet als het een koopje was.

En toch vind ik dit als interieurontwerper dubbel

Want een dupe kopen doet iets met me, en daar wil ik eerlijk over zijn. In een origineel zit maandenwerk. Schetsen, weggooien, opnieuw beginnen, net zo lang tot de lijn klopt. Een kopie is daarna in een middag nagetekend. En zonder dat origineel had die kopie nooit bestaan. Dus als we het echte ontwerp niet meer genoeg waarderen, komt er op een dag niks nieuws meer bij. En dan valt er ook niks meer te kopiëren.

Tegelijk weet ik ook: je kunt elke euro maar één keer uitgeven. Niet iedereen kan alles van een merk in huis halen, ik ook niet. Dan heb je twee keuzes. Sparen tot je het origineel kunt betalen. Of de dupe kopen en er nu al van genieten. Welke keuze ik zou maken?

Waar ik heilig in geloof
Koop iets alleen als je er echt blij van wordt. Als je ergens geld voor neerlegt, ga je er zuiniger mee om. Je gooit het niet zomaar weg. Dus stel jezelf voor de kassa die ene vraag. Word ik hier over tien jaar nog blij van? Staat hij er dan nog, heel en recht overeind?

Wat dat betekent voor mijn ontwerpen

En in een tijd waarin we spullen net zo makkelijk bestellen als weggooien, kies ik liever bewust. Niet meer, maar beter. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik wil graag dat mijn kinderen net zo lang van deze prachtige planeet kunnen genieten als ik. Heb je weleens een plastic soep gezien? Ik ook niet, maar ik kan me er genoeg bij voorstellen om te weten dat ik dáár niet aan wil bijdragen.

Daarom werk ik het liefst met mensen en merken die kwaliteit belangrijker vinden dan wat er nu viral gaat op Instagram, maar over een jaar niet leuk meer is. Of stuk, want het kwam uit China.

Mijn bloempot van de Kwantum staat er tien jaar later nog steeds.